18 Ağustos 2012 Cumartesi

Doğum (Kan Yaşamdır) (Öykü)



Kan yaşamdır.
Bela Lugosi - Dracula

Bölük pörçük görüntüler belirmeye başladı kafasında. Önce sadece görüntüler vardı. Sonra sesler eklendi onlara. Kendi kahkahalarını işitmeye başladı. Birisi daha vardı yanında. Bir çocuk… Onunla birlikte geniş koridorlarda koşturuyorlardı. Neresiydi burası?

 Sonra birden değişti görüntü. Çocuk karşısında duruyordu artık. Yüzü bir çocuğun yüzüydü, ama gözleri…  Zekâ ve özgüven fışkırıyordu o gözlerden. Gün gelip dünyayı dize getirecek birinin alev alev yanan gözlerine sahipti.

“Kanımın son damlasına kadar,” dedi çocuk. “Kanımın son damlasına kadar yanındayım.” Sonra mücevherlerle bezeli bir hançerin keskin yanını sağ kolunun iç kısmına sürttü. Kırmızı bir çizgi belirdi kolunda. Ve kan ardında ince bir iz bırakarak dirseğine doğru süzülmeye başladı. Çocuk bu kez ona uzattı hançeri.

7 Ağustos 2012 Salı

Oğul (Öykü)

Frpnet, Frpworld ve Kitap Kokusu sitelerinin ortaklaşa düzenlediği 
2009 tarihli "Korku Öyküleri Yarışması" ikincisi.


Ağacın silueti, gökyüzünün kızıllığına damlatılmış bir damla mürekkep gibiydi. Sanki her saniye dağılmaya, yayılmaya devam ediyordu. Gövdesi genişliyor, kara dalları uzuyor, kızıllığı yutup karanlığına katmaya çabalıyordu.

Aslında ağacın büyüdüğü falan yoktu. Öyle gözüküyordu, çünkü… Çünkü ilerliyordu; toprağın içinden çıkardığı kökleriyle ona doğru yaklaşıyordu. Kana susamış tek gözlü bir dev gibi değil; havada süzülerek ilerleyen habis bir hayalet kadar sessiz, gözleri önünde sallanan bir zincirin ucundaki köstekli saat kadar hipnotize ediciydi.

Ayyaş elinde baltası donup kalmıştı. Kâbusları daha da beter hale sokan karabasan görünmez kollarıyla sarılmıştı bacaklarına. Kıpırdayamıyordu, bağıramıyordu. Sadece izliyordu.

Ve ölüm, ağaç kılığına girmiş yaklaşıyordu.

3 Ağustos 2012 Cuma

Hansel ve Gretel Elm Sokağı'nda

Gretel, cadının fırının ağzına eğildiği anı fırsat bilmiş. “İşte tam zamanı!” diye düşünmüş. Tüm gücünü toplamış. Cadıyı tuttuğu gibi fırındaki alevlerin arasına itivermiş. Cadı fırında cayır cayır yanarken, o mahzene koşmuş. Sevinçle bağırıyormuş:
“Kurtulduk Hansel! Cadıdan kurtulduk!”
Grimm Kardeşler, “Hansel ve Gretel”

Hepimizin bildiği masal, defalarca kez duyduğumuzdan mı, yoksa aklımıza bir çocuk kitabında yer alan masum bir öykü olarak kazındığından mı bilinmez ama hiçbir zaman bir korku öyküsü olarak görünmemiştir gözümüze.    

Siz bakmayın masum bir masal kılığına büründüğüne, aslında rahatlıkla bir korku öyküsü sayılabilir, tıpkı diğer pek çok masalın sayılabileceği gibi. (Karnı yarılıp içine taş doldurulduktan sonra kuyuya atılıp boğulan hain kurdu, kurduğu hayaller son kibritiyle birlikte tükenip gidince donarak can veren kibritçi kızı getirin aklınıza.)  

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...